Uyumayı seçemedim'Odamın içinde inatçı bir sıcak, perdelerde gölge, havada çaresizlik. İçimin oyuklarından akan bir direniş. Bu saatte bahçe bile kabul etmez kimseyi.. bu saatte kimsesi olmaz kimsenin. Derin cümleler kuramayacak kadar susuzum bu gece, yersizim, renksizim, öylesi deliyim.Kıpırdamadan kalsam böyle duvarları dinlesem diyorum. Hayal kursam hatırlayabilsem bazı şeylerin yüzlerini. Yaşamak bu belki, hayatta kalabilmek, ezberlemek tekrar tekrar sebepleri. Kızıyorum da biraz kendime, bu şımarıklığım niye diye. Kuşları ellerimle ben doldurmadım mı içime.. Sularda ben çırpınmadım mı.. Bu eller, bu ten, bu saçlar bedel ödeyip de bulmadı mı yerini. Zaferler hala benim mi ?Ne kadar boş, ne kadar yabancı bir gece. Kendimi inandıramadığım ölümler.. Elimi çemediğim ateşler.. Adım adım üzerine bilmem kaç bin adım yürüdüğüm özlemler. Aklımı yerinde kalsın diye ikna ederken biraz dağınığım sadece. Kirpiklerime teslim olduğunda his ve an.. Vakit kırılacak, ruh durulacak ve bi...
Uyumak istemiyorum bu gece. Yüzümü kendime dönüp ruhumun içime ufalanmasını izliyorumVe bu sanki havada uçuşan kiraz çiçeklerini seyretmek gibi.Birileri şehrin duvarlarına yazıp duruyor ismini vazgeçmeksizin.Birileri sokaklarda yürüyor sanki hep gidermiş gibi.Birileri sevilmediğinin acısından sevdiğini nasıl da unutmuş.Herkesin kendine yıkılışı bir yeşerme halbuki.Yaşayanlar sevişenler gülümseyenler gibi..Ne zaman düşünmekten vaz geçtim bilmiyorum.. Dünyada herkes aynı dili bile konuşamıyorken ..Ben kirpiklerimin arasından göğsüme yansıyan ışığı dinliyorum.. Yine ne güzel şarkı söylüyor.