Su

Kim veya nerede olduğumuzun pek bir anlamı yok.. Ruhumuz varsa öteleri biliyoruz.. Kalbimiz varsa derinleri.. Akıl sözü edilesi kadar mühim değil sevgide.

Uzak kentler, sonsuz yollar, çukurlar, yokuşlar, kuşlar, baharatlar ve insanlar..  Aynı göğün altındalar.. Herkes kendi toprağında güçlü.. Her çiçek farklı yağmurlardan ümitli.. Rastgele yeşeriyoruz hep böyle..

Vakit körelmekse.. Yüzüm sen neye benzetirsen o, nerede bulursan orası. Kimseye ait olmasın diye isim bile verilmemiş kara parçası yüzüm. Biraz göklerde biraz sularda. Bir martının kanadında çoçuk dizinde taze yara. Yüzüm çok. Yüzüm yok. Yüzüm yüzün sevgilim. Kirpiklerinden öperim.

Kalbim büyüdükçe söyleyeceklerim azalıyor..  Ya bütünleşiyor yada iyice dağılıyorum zaman zaman.. Artık ait olduğu mesafeye sahip olan her şey gibi güneşe adıyorum yüzümü. Bulutlardan kuşlardan ve hatta insanlardan çok daha önce. Söz, uçuşan ve birbirine çarpan ışık parçacıklarından ibaretken artık. işte seni yaşamak bu, işte gülümsemek ve işte sevmek nihayet bilinenin çok ötelerinde.Savunmasızca, hür ve saf. Anlıyorsun.

Öyle birden anlatılmıyor sevmek.. Dalgaları yükselen ve dehşet güzelliğiyle kıyıları tehdit eden bir deniz oluyorum.. Dilimin ucunda martılar uçuşurken .. Öfkeli saçlarımdan tutan gök, bir o yana bir bu yana kıvrılırken uzun boynuyla, bir ışık oluyorum bir karanlık.. Söz çırılçıplak  ve söz ait olduğu tüm kayalardan arınmışçasına. Söz oluyorum.. Dudaklarımda büyüyen kanatların keskinliğinden ziyade önlenilemez bir yutkunuştan korkuyorum. Korkuyorum, nefesimle dağıtacağım bu dünyayı..Açıl yeryüzü, artık büyü. Korkuyorum, kâinat sığmayacak içine.. Deniz yüksek gök alçak. Ben seyrindeyim.

Örtbas ettiğim tüm kelimelerin hatrına O sesin bir gün çiçeğe dönüşecek .

Yalnız hissetmek her şeyin biraz ötesine dönüşmek gibi değil mi ?...Şimdi neresisin? ...Bileklerimi hiç olmadık yerlere uzanarak kırdım ben. Ellerim ve parmaklarım ondardır hep böyle özgür. Ondandır fazla kalamam eski yerlerde....Bak dokunmak uzak olmaktan başlıyor bir de....Ne komik....Sarmaşık olsam şimdi çoktan çiçek açmıştım halbuki....Mühim değil artık...Bak ne güzel eskidin.