Tekrar sevdim

Sevmek yetmiyordu,

tüm yollar adandı adına, ona boyandı gök.
Anlattı okyanuslar,

yokluğu yine de bilinmedi,

inanılamadı da varlığına.

Iki el, bir demet kirpik,

köprücüklerimin çukurlarını ev bilmiş kuşlarla

tekrar sevdim.

Bunca yıl yaşamıştım,

ülke ülke büyütmüştüm ayak izlerimi, bileklerimde sofralar kuruldu kayıp gece vakitleri oldu ismi,

omuzlarımda büyüdü masallar.

Sevmek yetmiyordu.

Doğdum ve öldüm

Hayat bilmem kaç ömürlüktü,

adım olmasındı, adres aynı, kuşların evi.

Sevmek yetmiyordu,

yetinmekten kurak kıtalarda dağıldım, savruldum yıldız tozlarına,

biriktim hergün yeniden,

her gün kuşlara kavuştum.

Daha çok sevdim.

Daha çok sevdim

Hatırlamıyorum artık,

nerede başlıyor bedenim üzerindeki hakkı, ruhuma hükmü,

kalbimde sesi.

Sevmek yetmiyordu,

birkaç nefes,

tüm kelimeler,

en tenha sayfalarda unutulmuş şiirlerle tekrar sevdim.

Kaç deniz varsa yeryüzünde,

kaç kuş gökte,

kaç mavi bir insan içinde,

yemindir.

Bilinsin,

ta kendisidir sebebim.

Su.

Su