Sevmek değişmiyor

Sağanak yağmurların deliliği.Ayaz rüzgârların keskinliği .Işığın mesafeleri yok etme gücü ve daha daha çoğu.Nasıl tarif edebilirim bilmiyorum bu hissi. Düşünüyorum düşünüyorum ama almıyor aklım.Sığmıyor ve esnemiyor hakikatliği hiç bir türlü.....Kırgınlık gibi bazen insanın kendi kedine duyduğu ama aynı anda da öylesi bir huzur, her zerresini çözmüşçesine ruhum kâinatın.....Büyüdüm artık ben diyemiyorum böyle anlarda. Ne ellerim yetiyor tutunmaya ne ayaklarımda güç. Koşar adımlarla yaklaşıyorum bir yağmurdan diğer yağmura.... Elbette ki bazen hayal kırıklığına benzeyecek gözlerim, belki de zamanla değişmiş ve bozulmuş her düzene. Ama bu işte güzelliğim, sabit, köklü ve bu dünyaya yakışmıyorcasına sadık.Yaşadıkça yenilendikçe eskimeyen tek şey oluyor yüreğimin direnci. Yenildiğimi zannettiğim her zaman beni ölesiye tokatlayıp uyandırıyor yine hayata.....Izliyorum, dokunuyorum, hissediyorum. Üzerime üzerime yığıldıkça genişliyor gök, hiçbir hava koşuluna yenilmiyorum. Eşsiz bir inkâr bu, bu bir kabulleniş en doğal haliyle benliğimi.....Bir kez edinildimi ziyan olmuyor benim ruhumda hiçbir şey, yara da şifa da hiç bitmiyor.....Ey cahilliğimi önüne serdiğim hayat, çırılçıplak ve harabelere benzeyişimin adı yok. Ey kudretinden ürktüğüm ama varlığında tamamlandığım güç, derin ve sonsuz suların karanlıklara yeri yok......Ödülümdür bu kuşundan çiçeğine, ödülümdür yüreğimi geçmişimde geleceğimde iyi edene......Tüm benliğimle haykırmaksa bu yüreğimi hayata yine ve yeniden , varsın benim acizliğim olsun . Yeryüzünün huzurunda eşsiz hala göğün sonsuzluğu......Sevmek değişmiyor.